ابن اشعث عبدالرحمان بن محمد کندی ازدی کوفی

[ویکی فقه] عبدالرحمن بن محمد بن اشعث (۹۵ق)، منسوب به خاندان حارث بن معاویه بن کنده است. وی از سرشناسان عرب و از حامیان خاندان اموی بود که به تدریج به مخالفان آن تبدیل شده و علیه ایشان دست به شورش زد که از سال ۸۱ تا سال ۸۲ هجری را در بر گرفته و دامنه آن از سیستان تا بصره گسترش یافت.
خاندان ابن اشعث در میان قبیله کنده و دیگر قبایل مجاور عرب اعتبار زیادی داشتند
طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابو الفضل ابراهیم، بیروت، دار التراث، ۱۳۸۷، ج۳، ص۱۳۸.
روابط اشعث و فرزندان وی با خاندان علی (علیه السّلام) و شیعیان در آغاز خوب بود، اشعث در جنگ صفین گرچه نه راسخ قدم، اما در هر حال در سپاه امام علی (علیه السّلام) بود
مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، بی تا، ج۲، ص۱۵۶.
ابن اشعث ابتدا جزء امویان بود ولی بعدا با آنها در افتاد و به جنگ با آنها پرداخت.
← والی فارس
...

💡 در حقيقت ابن اشعث به خاندانى تعلق داشت كه مردان آن به پيمان شكنى و خيانت، شهرهآفاق بودند.

💡 346- ابن اشعث همچون هانى از قبايل يمنى بشمار مى رود. در روايت ديگرى شاعرمى گويد: پسر عمويت را بدون اين كه از او دفاع كنى ترك كردى....

💡 ابن اشعث اين بار گفت: تو را فريب نخواهند داد و به تو دروغ نمى گويند ونيرنگى در كار نيست. آنان پسر عموهاى تو هستند و تو را نخواهند كشت و به تو آسيبىنخواهند رساند(310).

💡 نخستين قيام و شورش، از درون حكومت اموى آغاز شد و ابن اشعث (حاكم زابل ) به مخالفت با حكومت بنى اميه برخاست.

💡 ابن اشعث گفت: تو دورغ نمى شنوى و فريب نخواهى خورد، اين مردم (بنى اميه )عموزادگان تو هستند، نه كشندگان تو، و نه زنندگان تو.

💡 مسلم پاسخ داد! اى ابن اشعث ! مى پندارى تا هنگامى كه توان نبرد دارم خودم راتسليم مى كنم، نه به خدا هرگز چنين نخواهد بود(313).