نکته ارا

( نکته آرا ) نکته آرا. [ ن ُ ت َ / ت ِ] ( نف مرکب ) نکته آرای. آنکه با سخن های لطیف کلام خودرا می آراید. ( ناظم الاطباء ). نکته پرداز:
چو ناصح از او نکته آرا شود
سخن های تلخش گوارا شود.ظهوری ( از آنندراج ).

( نکته آرا ) نکته آرای ٠ آنکه با سخن های لطیف کلام خود را می آراید ٠ نکته پرداز ٠

💡 زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است بضاعت سخن آخر شد و سخن باقی است

💡 دارم به دل ملاحظه دایم که بی محل تا نکته ای مباد کند از زبان خروج

💡 ای که از دفترِ عقل، آیت عشق آموزی ترسم این نکته به تَحقیق ندانی دانست

💡 بازیاب این نکته را ای نکته رس عشق مردان ضبط احوال است و بس

💡 ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی هزار نکته در این کار هست تا دانی

💡 سبب من باشم اندر نزد هر کس تو ای صاحب سؤال این نکتهات بس