نرم اوائی

( نرم آوائی ) نرم آوائی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) نرم آوا بودن. نرم آوازی. رجوع به نرم آوا شود.

( نرم آوائی ) نرم آوا بودن نرم آوازی

💡 چنین داد پاسخ که زنرا که شرم نباشد بگیتی نه آواز نرم

💡 به دستش آهن از دل گرم‌تر گشت به آهن سنگش از گل نرم‌تر گشت

💡 «فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَیِّناً» گوئید او را سخنی نرم بمدارا.

💡 عقل صد مسهل به طبعم بیش دارد تا چنین در نظم و نثرش کرد نرم

💡 گویند دلش نرم توان کرد به گریه کار دلم ای دیده به دامان تو افتاد

💡 سر پهلوان گشت ازو نیز گرم به گفتار شیرین او گشت نرم