ناطق لکهنوئی

ناطق لکهنوئی. [ طِ ق ِ ل َ هََ] ( اِخ ) مؤلف صبح گلشن آرد: «لاله دهنی است رای پسر منشی تیجرای از کایتهان دارالحکومت لکهنو به خوشگوئی اتصاف داشت و در زمان تألیف آفتاب عالمتاب علم شاعری می افراشت ». او راست:
شور محشر بود ترانه ما
بانگ صور است در چغانه ما
چه کنم ناصحا ز روز ازل
می و نقل است آب و دانه ما.

مولف صبح گلشن آرد: لاله دهنیست رای پسر تیجرای از کایتهان دارالحکومت لکهنو به خوشگوئی اتصاف داشت و در زمان تالیف آفتاب عالمتاب علم شاعری می افراشت.

💡 از (صابر) دلخسته بگوئید بیاران صامت بنشینید که ناطق نتوان بود

💡 کلام حقّ همی ناطق بدین است که باطل دیدن از ضعف یقین است

💡 آفرین و مدح او گویند اگر ایزد کند آسمان را ناطق و سیارگان را جانور

💡 ناطق نگشت تا به علی قلب مصطفی معراج و وحی منزل و نطق و بیان نبود

💡 ای بسا ناطق که الکن گشت و رفت تخم اینجا ناگهان افکند و رفت

💡 اگر فقیری و ناگفته راز می‌شنوی بگو اشارت آن ناطق خموش چه بود