مسند ارا ی

کلمه‌ی «مسندآرای» در فارسی تاریخی به معنای پادشاه و کسی که تخت پادشاهی را آراسته و زینت می‌دهد آمده است. واژه از دو بخش تشکیل شده است: «مسند» به معنای تخت پادشاهی یا جایگاه فرمانروایی و «آرا» یا «آرای» به معنای آراستن، زینت دادن و تزئین کردن. بنابراین، مسندآرای هم به فردی که بر تخت سلطنت نشسته اشاره دارد و هم به کسی که تخت را مزین و آماده می‌کند، نماد قدرت و اقتدار پادشاهی. در متون قدیم مانند آنندراج این واژه برای توصیف مقام و نقش پادشاه استفاده شده است. کاربرد مسندآرای بیشتر در متون تاریخی و ادبیات فارسی دیده می‌شود و نشان‌دهنده‌ی ارزش و احترام ویژه به تخت و مقام سلطنت است. از نظر معنایی، این واژه هم بیانگر قدرت و فرمانروایی و هم بیانگر زیبایی و تزئین تخت و جایگاه پادشاهی است. مسندآرای در فرهنگ ادبی و تاریخی نماد اقتدار، جلال و زینت حکمرانی محسوب می‌شود.