مزه یابی

مزه یابی. [ م َ زَ / زِ ] ( حامص مرکب ) ادراک مزه ها، و آن قوه ای است در حیوان. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). عمل مزه یافتن.

ادراک مزه ها

💡 چنان خاص درگاه یزدان شوی که یابی ازو هر چه خواهد دلت

💡 کجا یابی دوای درد جانان که در این ره نهٔ تو مرد جانان

💡 به چشم جان نگه کن روی جانان که تا یابی حقیقت بوی جانان

💡 تا نیایی از لباس خود برون کی به بزم وصل ره یابی درون

💡 دوائی جوی اینجا در فناتو که بعد از مرگ یابی آن لقا تو