لطیفه سرا

لغت نامه دهخدا

لطیفه سرا. [ ل َ ف َ / ف ِ س َ ] ( نف مرکب ) لطیفه گو.

فرهنگ فارسی

( صفت ) لطیفه گو.

جمله سازی با لطیفه سرا

💡 متاب روی ز همصحبتان که تنهایی لطیفه ای ست که از بهر خود گزیده خدا

💡 ویژگی‌های ۰٫۹۹۹‎…‎ نیز به فرهنگ عامه ریاضایات تبدیل شده‌است، به خصوص در لطیفه‌ها:

💡 کمدی دل آرته ترکیبی بود از لطیفه‌گویی، حاضر جوابی، شعبده بازی، حرکات آکروبات، رقص و موسیقی، مونولوگ و دیالوگ های خنده‌دار و تقلید.

💡 به پیش آینهٔ طبعش آشکار شود هر آن لطیفه که از روزگار پنهانست

💡 روح‌الله خالقی وی را مردی با ذوق، مؤدب، لطیفه گو، خوش محضر و دوست داشتنی معرفی می‌کند:

💡 لطیفه ییست نهان در تکلمت که ز ناز بکس نمیکند اظهار صلح و جنگ ترا