لغت نامه دهخدا
( قضاة ستة ) قضاة ستة. [ ق ُ ت ِ س ِت ْ ت َ/ ت ِ ] ( اِخ ) در اصطلاح علمای عامه عبارت است از شش تن از اصحاب کبار رسول خدا صلی اﷲ علیه و سلم: علی، عمر، عبداﷲ، اُبَی بن کعب، ابوموسی، زیدبن ثابت. و در بعضی از روایات عامه وارد است که علم در اصحاب آن حضرت در این شش تن بوده است، و در روایات دیگر قضاة اصحاب آن حضرت همین شش تن بوده اند. ( ریحانة الادب ).