لغت نامه دهخدا
شیرین قیافه. [ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) شیرین شمایل. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شیربن شمایل شود. || خوشرو. ( فرهنگ فارسی معین ).
شیرین قیافه. [ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) شیرین شمایل. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شیربن شمایل شود. || خوشرو. ( فرهنگ فارسی معین ).
( صفت ) ۱ - شیرین شمایل. ۲ - خوشرو.
💡 تلخست جهان به غیر عشقت کامی شیرین نمیتوان کرد