سرگین گردانک

سرگین گردانک. [ س ِ گ َ ن َ ] ( اِ مرکب ) جُعَل بود زیرا که از سرگین چیز مدوری سازد. ( رشیدی ).

جعل بود زیرا که از سرگین چیز مدوری سازد.

💡 پنجه زد با آدم از نازی که داشت گشت رسوا همچو سرگین وقت چاشت

💡 اهل دنیا جُعَل و جیفه وی چون سرگین قبر سوراخ جُعَل زحمت وی طول امل

💡 کوس کُشتی زند از فرط طمع با سرگین افکند پنجه در آن فضله چو گرشاسب یل

💡 پیش عقل این زر چو سرگین ناخوشست گرچه چون سرگین فروغ آتشست

💡 که استخوان و اجزاء سرگین هم‌چو نان نقل زاغان آمدست اندر جهان

💡 رفت دریغا خر من مرد به ناگه خر من شکر که سرگین خری دور شده‌ست از در من