سرافشان کردن
مترادفها
شرمنده کردن، خوار کردن، رسوا کردن
متضادها
سربلند کردن، عزت دادن
لغت نامه دهخدا
سرافشان کردن. [ س َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سر انداختن. قطع کردن و جدا کردن سر:
برآریم گرد از کمینگاهشان
سرافشان کنیم از بر ماهشان.فردوسی.سپه را همه دل خروشان کنیم
به آوردگه بر سرافشان کنیم.فردوسی.
فرهنگ فارسی
سرانداختن قطع کردن و جدا کردن سر
جمله سازی با سرافشان کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ای نثار ره تیغ تو سرافشانی شمع داغ سودای تو آرایش پیشانی شمع
💡 تو با من بویژه بگویی سخن ببین گرز و تیغ سرافشان من
💡 هر کس که به جای تو گزیند دگری را هر دم به سرش تیغ سرافشان تو بادا
💡 اندر آن تیغ چه تیزی بود از جهد که آن سالها برگذرد کایچ سرافشان نشود
💡 برآریم گرد از کمینگاهشان سرافشان کنیم از بر ماهشان
💡 خروشان سپاه و درفشان درفش سرافشان دل از تیغهای بنفش
💡 او در برابر بزرگان قوم، با احترام بسیار و به نشانهی تواضع، سرافشان کردن را بر خود لازم دید تا نشان دهد چقدر برای سنتهای قدیمی ارزش قائل است.
💡 وقتی حقیقت تلخ آشکار شد، او با شرمساری سرافشان کردن را پیشه کرد و نتوانست در چشمان اطرافیانش که منتظر پاسخ بودند، مستقیماً نگاه کند.
💡 شاعر در اشعار خود، از لحظهای سخن میگوید که در برابر شکوه طبیعت، سرافشان کردن را تنها راه ارتباط با عظمت هستی میداند و آن را ستایش میکند.