فرمای

فرمای. [ ف َ ] ( نف مرخم ) فرما. ( ناظم الاطباء ). فرماینده. غالباً به صورت مزید مؤخر آید و اگر به تنهایی آید فعل امر است از فرمودن. رجوع به فرما شود.

فرماینده. غالبا به صورت مزید موخر آید و اگر به تنهایی آید فعل امر است از فرمودن.

💡 بفرمای داری زدن پیش در که باشد ز هر سو برو رهگذر

💡 ز سر سازم به راه مدعا پای به جان خدمت کنم خدمت بفرمای

💡 از که نالم بگو ز کارگزار یا از آن کس که کار فرمای است

💡 پیش رویش جان و دل قربان کنم هرچه فرماید نگارم آن کنم

💡 لحن خوش دار چون به کوه آیی کوه را بانگ خر چه فرمایی