سبکدل کردن

سبکدل کردن. [ س َ ب ُ دِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) سرخوش کردن. مست و خراب کردن:
ساقی از رطل گران سنگی سبکدل کن مرا
حلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا.صائب ( از آنندراج ).

💡 بدخواه من شدست سبکدل ز رشک من پشتم ز بار مکرمت تو گران شدست

💡 آنکه پیر صفهٔ هفتم سبکدل شد ز رشک از وقار تو بر او چندان گرانی آمدست

💡 زلرز زلزله جنبان شده مفاصل کوه چو نبض مرد سبکدل در او سکونت نی

💡 صحبت راست روان بال و پر توفیق است که ز آمیزش تیرست سبکدل پیکان

💡 چنان ز بار گنه گردنم گرانبار است که این سبکدل بیچاره رایگانست گران