روزگار گشتن

روزگار گشتن. [ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) دگرگون شدن روزگار:
و گر گشت خواهد همی روزگار
چه نیکوتر از مرگ در کارزار.؟

دگرگون شدن روزگار

💡 حوادث از فلک و روزگار نیست عجب فلک همیشه چنین بود و روزگار چنین

💡 تزویر این و آن نه همانا به دل کند اقرار روزگار به انکار روزگار

💡 ز حق، کجا دل آگاه دیده می پوشد؟ دهد به باطل اگر روزگار فتوی را

💡 خرم ز ابر همت او، گلشن جهان روشن ز گرد مرکب او، چشم روزگار

💡 آگه ز روزگار پریشان ما نبود هر دل که روزگار پریشان نداشته است

💡 بپرس حال من آخر چو بگذری روزی که چون همی‌گذرد روزگار مسکینم؟