لغت نامه دهخدا
ذات الستار. [ تُس ْ س ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است و ابن اثیر در المرصع گوید: این نام در اشعار عرب بسیار یادشده است و آن راههای عقبه هاست به بر سوی حرم مکة.
ذات الستار. [ تُس ْ س ِ ] ( اِخ ) نام موضعی است و ابن اثیر در المرصع گوید: این نام در اشعار عرب بسیار یادشده است و آن راههای عقبه هاست به بر سوی حرم مکة.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و اگر مقصودش آمرزش و توبه است، بايد ذكر او التواب، الرحمن، الرحيم، الروف،العطوف، الصبور، الشكور، الغفور، الستار، الغفار، النفاح ذى الجود و السماح،المحسن، المجمل، المنعم، المفضل باشد.