دیو بخوریدن

دیو بخوریدن. [ وْ ب ِ خوَ / خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) مخبط گشتن. مخبل گردیدن. رجوع به دیوبخوریده و نیز السامی فی الاسامی چ عکسی ص 73 شود.

مخبط گشتن.

💡 گهی نام جنگی شده پهلوان گهی گوید از دیو و از جاودان

💡 تا تو بودی آدمی دیو از پیت می‌دوید و می‌چشانید او میت

💡 بر آن نره دیوان یکی حمله برد بدرید گفتی زمین در نبرد

💡 این دیو کده نه جای نیل است برخیز که رهگذر سیل است

💡 چه دیوان بدیدند آن رستخیز نهادند یکسر سر اندر گریز