خوردی پزی

خوردی پزی. [ خوَرْ / خُرْ پ َ ] ( حامص مرکب ) آشپزی. طباخی. خوراک پزی. || دیزی پزی. خوردی فروشی. ( یادداشت مؤلف ). || ( اِ مرکب ) دکان خوردی پزی.

۱ - طباخی آشپزی. ۲ - ( اسم ) دکان آشپزی.

💡 بدو گفت کای سر وبستان من بسی شیر خوردی به دامان من

💡 از آن پیمان وزان سوگند یاد آر کجا کردی و خوردی پیش دادار

💡 نه شربت چشیدی نه خوردی طعام سراسیمه بودی مدام از مدام

💡 به هجرم خون اگر خوردی، زیان نیست ز وصلم حاصلت جز قوت جان نیست

💡 ای دل خرد، از درشتیهای دهر بسکه خون خوردی، در آخر خون شدی

💡 با که می خوردی که بیخود گشتم از بوی خوشت از در میخانه یا از گشت بستان آمدی