خنده ٔ خنجر

لغت نامه دهخدا

خنده خنجر. [ خ َ دَ / دِ ی ِ خ َ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه از خونریزی. ( از آنندراج ):
خنده خنجر زمانه کشت
در دهان ظفر نمی گنجد.حسین ثنائی ( از آنندراج ).خنده خنجر ز فتح بیقیاست.انوری ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

کنایه از خونریزی

جمله سازی با خنده ٔ خنجر

💡 شمارم خنده مینای می را نوحه ماتم ز آواز به دل نزدیک او تا دور شد گوشم

💡 چنان گشایش دل عام شد که وا کردند دهن به خنده چو سوفار، جمله پیکان‌ها

💡 نگشاید آن گره که ز لعلت بدل مراست جز خنده ای ز حقه ی مشکل گشای تو

💡 ۶. کمدی سانتیمانتال: کمدی پایان قرن ۱۷ در انگلستان که در آن هدف این بود که بیننده را به جای خنده، به گریه بیندازند و این شیوه بعدها در فرانسه هم معمول شد.

💡 به حدیث نهفته زبان مگشا گل عیب و هنر مفکن به ملا در پردهٔ شب نگشوده هلاکه به روی تو خنده سحر نشود

💡 پاسخ قهقهه و خنده بود و تيرهايى كه از سر مستى به سوى برير مى فرستادند.برير ناچار به سوى امام عليه السلام برگشت.