خلاص جویان

خلاص جویان. [ خ ِ / خ َ ] ( نف مرکب، ق مرکب )رهایی جویان. در حال طلب آزادی و رهایی:
زید از پس او چو سایه پویان
وز سایه او خلاص جویان.نظامی.

رهایی جویان در حال طلب آزادی و رهایی

💡 شب و روزی در اینجاگاه جویان بسر در راه عشق افتاده پویان

💡 عیب جویان همه چشمند و زبان، گوشی نیست ورنه گفتار تو واعظ همه در و گهر است

💡 بدست خویش قضا را بسوی خویش کشد هر آنکه جوید از آن شاه کینه جویان کین

💡 چو گور ظلم جویان تیره و تنگ گریزان زندگان از وی به فرسنگ

💡 زنهار! درین کوی بغفلت نخرامی جویان خدا باش، اگر مرد تمامی