ختم السنه

ختم السنه. [ خ َ مُس ْ س َ ن َ ] ( ع اِ مرکب ) روز آخر سال. روز پایان سال. روزی که در آن روز سال تمام میشود. آخرین روز اسفند در سالهای شمسی و آخرین روز ذی القعده در سالهای قمری. ( یادداشت مؤلف ).

روز آخر سال روز پایان سال

💡 زبانهاى لاتين، يونانى، قبطى، سريانى، ارمنى، و پهلوى، به تدريج رو بهضعف نهاد و كم كم از بين رفت. در حالى كه قبلا زبانهاى مزبور، از السنه آن زمان بهشمار مى رفت.(3)

💡 و ديگر آنكه اگر مقصود معصوم ذكر لسانى مى بود، مى بايست آن حضرت بفرمايند: السنه خلت عن ذكر الله، و بايد دانست كهاصل محبت از جمال و پرتو كمال حضرت ذوالجلال بر خواسته، چنان كه حضرت داوود (ع) سوال كرد از حضرت ذوالجلال كه: لماذا خلقت الخلق،قال: يا داوود! كنت كنزا مخفيا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لكى اعرف.

💡 مولف اين كتاب عبقرى مراقبات السنه، واعمال سالت دوازده ماه آيه اللّه مفخمملكى تبريزى فقيد معظم (است )... اين كتاب (درواقع ) به منزله متمم كتاب لقاء اللهاست....

💡 و از اين بيان كه شد ضعف اين مطلب معلوم مى شود كه گفته اند در خط كوفى ((ملك )) و((مالك )) به هم اشتباه شده؛ زيرا كه اين ادعا را شايد در سورى كهكثيرالتداول در السنه نيست بتوان گفت - آن هم علىاشكال - ولى در مثل چنين سوره اى كه ثبوت آن از روى تسامع و قرائت است - چنانچهپرواضح است - ادعايى بس بى مغز و گفته اى بس بى اعتبار است.

💡 و اهل معرفت گويند حق تعالى با السنه خمسه حمد و مدح خود كند و آن السنه، لسان ذاتاست من حيث هى؛ و لسان احديت غيب است؛ و لسان و احديت جمعيه است؛ و لسان اسماىتفصيليه است؛ و لسان اعيان است و اينها غير از لسان ظهور است، كهاول آن لسان مشيت است تا آخر مراتب تعينات كه لسان كثرات وجوديه است.