خاتمت بین

خاتمت بین. [ ت ِ م َ ] ( نف مرکب ) آنکه پایان کار را بیند. نگرنده عاقبت. عاقبت بین.

آنکه پایان کار را بیند نگرنده عاقبت

💡 ز روی دوست هویدا بود سعادت دوست نوشته اند به عنوان که خاتمت چون است

💡 افلاک تنگ ادهمت، خورشید موم خاتمت دل مرده گیتی از دمت امید احیا داشته

💡 اندر فراق آن دهن همچو خاتمت از گوهر سرشک رخم پر نگین مکن

💡 گشت زرشگ خاتمت اشگ حسود لعل وش کرد چو موم چرخ را مهر تو نرم و مهربان

💡 نیک نامیّ همه عمر دهم شرح نخست یا همین خاتمت کار و شهادت گویم

💡 حلقهٔ میم است بر آن خاتمت دارد از آن حلقهٔ جان خاتمت