حشو مطلق

حشو مطلق. [ ح َ وِم ُ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( در علم استیفا ). رجوع به حشو و بارز و نفایس الفنون قسم اول ص 85 شود.

💡 تا زر بی‌سکه خورشید عالم تاب را حکم مطلق از زمین و آسمان دارد روان

💡 زهار (زه=فرزند+آر) کلمه‌ای فارسی است و به معنای مطلق آلت تناسلی (چه زن و چه مرد) می‌تواند بکار برده شود.

💡 بستست دست خصم ز امساک و مر ترا از جود مطلق است در این روزگار دست

💡 گر در همه میروی قدم محکم دار تا گر همهای به هیچ مطلق برسی

💡 کی باشد و کی لباس هستی شده شق تابان گشته جمال وجه مطلق

💡 از آن می مست شو بنمای مطلق تو چون منصور کل سرّ اناالحق