حسین بشنوی

حسین بشنوی. [ ح ُ س َ ن ِ ب ُ ] ( اِخ )ابن داود کرد. اشعار او را ابن شهرآشوب در «مناقب » آورد، و در معالم العلماء ص 36 و 137 نیز او را یاد کرده است. او راست: «الرسائل البشنویة» و «الدلائل ». ( ذریعه ج 8 ص 236 و ج 10 ص 244 ) ( تاریخ کرد یاسمی ص 86 ).

ابن داود کرد اشعار او را ابن شهر آشوب در مناقب آورده

💡 بوی زلف یار من گر بشنوی بگروی گر ناف مشکین خوش ترست

💡 ور او کند گله از من به حقّ نکهت گل که هرچه بشنوی از وی مرا خبر مرسان/

💡 ساز قانون مروت کن به مضراب کرم از صبا گر بشنوی آهنگ پیغام مرا!

💡 پس آنگه بگفت ار ز من بشنوی به شعر آری از دفتر پهلوی

💡 ازان پس به بهرام گفت ای سوار چو این داستان بشنوی یاد دار

💡 بتو هرچند گویم از معانی تو این را بشنوی افسانه خوانی