حسن بسن

حسن بسن. [ ح َ س َ ب َ س َ ] ( ع ص مرکب، از اتباع ) بسیار نیک. حسن به معنی نیک است و بسن مؤکد و تابع اوست. لفظبسن علیحده معنی ندارد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

بسیار نیک حسن بمعنی نیک است و بسن موکد و تابع اوست حسن و لفظ بسن علیحده معنی ندارد

💡 زکوه حسن بده چون نصاب آن داری بحکم شرع زکوه از نصاب میجویم

💡 رخنه در سد سکندر می کند اقبال حسن در برای یوسف از دیوار پیدا می شود

💡 دولت دیدار او باز کرا رخ نمود آینه ی حسن او روی نمای که شد

💡 گرچه هر ذره بود پرده خورشید رخست شاهد حسن ترا بین که چو ما هست نقاب

💡 تو به آفتاب مانی ز کمال حسن طلعت که نظر نمی‌تواند که ببیندت کماهی