جوز ماثا

💡 جوز پوسیده‌ست دنیا ای امین امتحانش کم کن از دورش ببین

💡 مصحفت را دوخته از حله جنت غلاف تکمها از جوز هر بر رحل جورا افکنند

💡 شاعر و آنگاه رد بوسهٔ شیرین کودک و آنگاه ترک جوز منقا

💡 بنگر این هر سه ز خامی رسته را جوز را و لوز را و پسته را

💡 در صف آزاد مردان کمترست از جوز پوچ هر سبک مغزی که از دستار می گوید سخن

💡 تا من این جوز محقر بشکنم پس میان هر دو تن قسمت کنم