لغت نامه دهخدا
جهد جهید. [ ج َ دِ ج َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کوشش بسیار. ( آنندراج ) ( غیاث ).
جهد جهید. [ ج َ دِ ج َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کوشش بسیار. ( آنندراج ) ( غیاث ).
کوشش بسیار
💡 بر جهید و سنگ پران کرد و چوب جملگی بگریختند از بیم کوب
💡 چو شبرنگ سرکش مر او را بدید چو خورشید جوشید و اندر جهید
💡 چو اینگونه حر از شهنشه شنید چو دریای آتش ز جا بر جهید
💡 چون سحر از خواب عاشق بر جهید آستین و گردکانها را بدید
💡 چو اندر آب چه ناگه جهید او بجز خود هیچکس آنجا ندید او