تهم زاده
واژه «تهم‌زاده» یک ترکیب فارسی کهن است که در متون حماسی و ادبی به معنای فردی از نژاد پهلوانان و زورمندان به کار رفته است. این واژه از دو جزء «تهم» به معنای پهلوان و نیرومند و «زاده» به معنای فرزند و متولد شده تشکیل شده است. در مجموع، «تهم‌زاده» به کسی گفته می‌شود که از نسل و تبار پهلوانان و انسان‌های نیرومند باشد. در ادبیات حماسی فارسی، این واژه برای توصیف شخصیت‌هایی با قدرت بدنی و شجاعت بالا استفاده شده است. فردوسی در شاهنامه نیز از این ترکیب برای اشاره به پهلوانان یا شاهزادگان نیرومند بهره برده است. این اصطلاح نشان‌دهنده اهمیت نسب و تبار در فرهنگ حماسی ایران باستان است. در چنین متونی، «تهم‌زاده» نه تنها به قدرت جسمانی بلکه به اصالت و بزرگی خاندان نیز اشاره دارد. این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد رایج ندارد و بیشتر در متون کلاسیک دیده می‌شود. معنای آن در فرهنگ‌نامه‌ها نیز به «پهلوان‌نژاد» یا «زاده نیرومندان» خلاصه شده است. در مجموع، «تهم‌زاده» به فردی از نسل پهلوانان و انسان‌های قوی و دلاور گفته می‌شود.
لغت نامه دهخدا
تهم زاده. [ ت َ / ت َ هََ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) پهلوان نژاد که از نژاد قوی زاده باشد:
به نزدیک شنگل فرستاده بود
همانا که شاه تهم زاده بود.فردوسی.
فرهنگ فارسی
پهلوان نژاد که از نژاد قوی زاده باشد
جمله سازی با تهم زاده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون ادبی کلاسیک فارسی، شخصیت‌های تهم زاده اغلب با چالشی بزرگ برای اثبات اصالت و شرف خود در مقابل جامعه‌ای که آن‌ها را نمی‌پذیرفت، روبرو بودند.
💡 داستان‌های تراژیک تاریخی گاهی به زندگی افرادی می‌پردازند که به عنوان یک تهم زاده در میان اشراف‌زادگان رشد کرده و با تبعیض‌های شدید روبرو شده‌اند.
💡 نویسندگان بزرگ در رمان‌های خود از واژه تهم زاده برای نشان دادن تضاد میان موقعیت اجتماعی یک فرد و ریشه‌های پنهان و نامشخص خانوادگی او استفاده می‌کنند.
