لغت نامه دهخدا
بله قولاغ. [ ب َل ْ ل َ ] ( ترکی، ص مرکب ) ( مرکب از بله + قولاغ ترکی بمعنی گوش ). بله گوش. که جانب وحشی لاله گوش او بیش از حد عادی شخ و ایستاده است. تنابزیست مردم قزوین را. بمزاح، قزوینی. قزوینی بله قولاغ. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به بله گوش شود.