باریک اواز

( باریک آواز ) باریک آواز. ( ص مرکب ) پرحرف و یاوه گوی. ( ناظم الاطباء ). یاوه گوی و ژاژخای. ( دِمزن ).

( باریک آواز ) پر حرف و یاوه گو

💡 هرکه خود را به تمامی شکند شهره شود مه چو باریک شد انگشت نما می باشد

💡 تل سمنی بینم از آن موی میانت باریک‌خیالی نگر و چرب‌زبانی

💡 لبت بوعده ی شیرین و خنده ی نمکین هزار نکته ی باریک بر شکر گیرد

💡 تکاور بر ره باریک می‌راند خدا را در شب تاریک می‌خواند

💡 زان تنم شد چو میانت باریک کز دهان تو دلم تنگ‌تر است

💡 ز حورت چه حاصل به موی چو شیر که باریک زنگی گریزد ز پیر