ایه 12 سوره لقمان
آیه ۱۲ سوره لقمان میگوید: «وَلَقَدْ آتَیْنَا لُقْمَانَ الْحِکْمَةَ أَنِ اشْکُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ»؛ یعنی: خداوند به لقمان حکمت عطا کرد و به او فرمود که خدا را شکر کن. این آیه نشان میدهد که حکمت و دانش، نعمتی بزرگ از سوی خداست و انسان باید قدردان آن باشد. قسمت دیگر آیه میگوید: «وَمَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ»؛ یعنی هر کس شکر خدا را بجا آورد، در واقع به نفع خود و رشد روحی و اخلاقی خود شکر میکند. به بیان ساده، شکرگزاری فقط عبادت خدا نیست، بلکه به نفع انسان است و باعث آرامش، رشد و سعادت او میشود. آیه ادامه میدهد: «وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ»؛ یعنی هر کس ناسپاسی کند یا کفران نعمت کند، هیچ آسیبی به خدا نمیرساند؛ زیرا خداوند بینیاز و ستوده است. این بخش آیه یادآوری میکند که نعمت و شکرگزاری مربوط به خود انسان است، نه خداوند، و ناسپاسی انسان تنها به ضرر خود اوست. به طور کلی، آیه ۱۲ سوره لقمان ارزش حکمت، شکرگزاری و آگاهی نسبت به نعمات خداوند را نشان میدهد و به ما میآموزد که قدردانی، همیشه به سود خود انسان است. در نتیجه، آیه به ما یادآوری میکند که هر کس نعمتی دریافت کرده، چه علم و چه نعمتهای دیگر، باید سپاسگزار خدا باشد، چرا که شکرگزاری نه تنها وظیفه الهی، بلکه راه رشد و منفعت شخصی نیز هست.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 12 سوره لقمان. وَلَقَدْ آتَیْنَا لُقْمَانَ الْحِکْمَةَ أَنِ اشْکُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمَا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ
و ما به لقمان مقام (علم و) حکمت عطا کردیم (و فرمودیم) که (بر این نعمت بزرگ) خدا را شکر کن، و هر کس شکر حق گوید به نفع خود اوست و هر که ناسپاسی و کفران کند خدا (از شکر و سپاس خلق) بی نیاز و (به ذات خود) ستوده صفات است.
و به راستی ما به لقمان حکمت عطا کردیم که نسبت به خدا سپاس گزار و شاکر باش و هرکه سپاس گزارد تنها به سود خود سپاس می گزارد، و هرکه ناسپاسی کند خدا بی نیاز و ستوده است.
و به راستی، لقمان را حکمت دادیم که: خدا را سپاس بگزار و هر که سپاس بگزارد، تنها برای خود سپاس می گزارد؛ و هر کس کفران کند، در حقیقت، خدا بی نیاز ستوده است.
هر آینه به لقمان حکمت دادیم و گفتیم: خدا را سپاس گوی، زیرا هر که سپاس گوید به سود خود سپاس گفته، و هر که ناسپاسی کند خدا بی نیاز و ستودنی است.
ما به لقمان حکمت دادیم؛ (و به او گفتیم:) شکر خدا را بجای آور هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر کرده؛ و آن کس که کفران کند، (زیانی به خدا نمی رساند)؛ چرا که خداوند بی نیاز و ستوده است.
And We had certainly given Luqman wisdom , "Be grateful to Allah." And whoever is grateful is grateful for himself. And whoever denies - then indeed, Allah is Free of need and Praiseworthy.
we bestowed (in the past) Wisdom on Luqman: "Show (thy) gratitude to Allah." Any who is (so) grateful does so to the profit of his own soul: but if any is ungrateful, verily Allah is free of all wants, Worthy of all praise.