امین قمی

امین قمی. [اَ ن ِ ق ُ ] ( اِخ ) احمدقلیخان. در زمان عالمگیر پادشاه هند در زمره ملازمان شاهی درآمد و در زمان محمدشاه به امارت رسید و در حمله نادرشاه بهند کشته شد. شاعر بود و دیوان وی دوهزار بیت شعر داشت. از اوست:
در کوی عشق یار قراری گرفته ایم
از خویش رفته ایم و کناری گرفته ایم.
( از تذکره صبح گلشن چ هند ص 40 و 41 ).
امین قمی. [ اَ ن ِ ق ُ ] ( اِخ ) میرمحمد امین بزاز، فرزند میرابوالفتح بزاز. شاعر قرن یازدهم هجری بود. ازوست:
من نمی دانم درین صحرا شکارانداز کیست
نقش پای هر غزالی صید درخون خفته ایست.
( از تذکره نصرآبادی ص 115 ) ( از الذریعه قسم 1 از جزء 9 ص 105 ) ( از فرهنگ سخنوران ).

میر محمد امین بزاز فرزند میر ابوالفتح بزاز شاعر قرن یازدهم بود.

💡 یک شبی در تاخت جبریل امین خازن حق پیک ربّ العالمین

💡 تو همان طایر فرخندهٔ اوج شرقی کز پرت شهپر جبریل امین خوش‌تر نیست

💡 گفتم این کس چگونه پیش ملک گشت خواهد امین کنز ورکاز

💡 توبره گفت از گلیمت ساز هین کان لباس عارفی آمد امین

💡 به صدق روی دعا همچو جبرئیل امین به سوی بارگه شاه و شهریار کند

💡 آفتابی که خازن کانهاست نایب خازن و امین تو باد