اقرار زلیخا

[ویکی فقه] اقرار زلیخا (قرآن). زلیخا به تقاضای کامروایی از یوسف علیه السّلام اعتراف کرد.
قالت فذلکن الذی لمتننی فیه ولقد رودته عن نفسه فاستعصم....((همسر عزیز) گفت: «این همان کسی است که بخاطر (عشق) او مرا سرزنش کردید! (آری،) من او را به خویشتن دعوت کردم؛ و او خودداری کرد! و اگر آنچه را دستور می دهم انجام ندهد، به زندان خواهد افتاد؛ و مسلّماً خوار و ذلیل خواهد شد!»).. قالت امرات العزیز الــن حصحص الحق انا رودته عن نفسه وانه لمن الصدقین.((پادشاه آن زنان را طلبید و) گفت: «به هنگامی که یوسف را به سوی خویش دعوت کردید، جریان کار شما چه بود؟» گفتند: «منزّه است خدا، ما هیچ عیبی در او نیافتیم!» (در این هنگام) همسر عزیز گفت: «الآن حق آشکار گشت! من بودم که او را به سوی خود دعوت کردم؛ و او از راستگویان است!)
اعتراف به پاکی یوسف
زلیخا در حضور پادشاه مصر بر صداقت و پاکدامنی یوسف علیه السّلام اعتراف کرد.وقال الملک ائتونی به فلما جآءه الرسول قال ارجع الی ربک فسـله ما بال النسوة التی قطعن ایدیهن ان ربی بکیدهن علیم(پادشاه گفت: «او را نزد من آورید!» ولی هنگامی که فرستاده او نزد وی (یوسف ) آمد گفت: «به سوی صاحبت بازگرد، و از او بپرس ماجرای زنانی که دستهای خود را بریدند چه بود؟ که خدای من به نیرنگ آنها آگاه است.»)... قالت امرات العزیز الــن حصحص الحق انا رودته عن نفسه وانه لمن الصدقین. زلیخا در حضور زنان مصری به پاکدامنی یوسف علیه السّلام اعتراف کرد.وقال نسوة فی المدینة امرات العزیز((این جریان در شهر منعکس شد؛) گروهی از زنان شهر گفتند: «همسر عزیز، جوانش (غلامش ) را بسوی خود دعوت می کند! عشق این جوان، در اعماق قلبش نفوذ کرده، ما او را در گمراهی آشکاری می بینیم!») قالت فذلکن الذی لمتننی فیه ولقد رودته عن نفسه فاستعصم...(هنگامی که (همسر عزیز) از فکر آنها باخبر شد، به سراغشان فرستاد (و از آنها دعوت کرد)؛ و برای آنها پشتی (گرانبها، و مجلس باشکوهی) فراهم ساخت؛ و به دست هر کدام، چاقویی (برای بریدن میوه) داد؛ و در این موقع (به یوسف) گفت: «وارد مجلس آنان شو!» هنگامی که چشمشان به او افتاد، او را بسیار بزرگ (و زیبا) شمردند؛ و (بی توجه) دستهای خود را بریدند؛ و گفتند: «منزه است خدا! این بشر نیست؛ این یک فرشته بزرگوار است!»)

💡 در عشق تو رسوا شدم ای مغبچه ترسا شدم اقرار کردم کفر را دیگر مکن انکار من

💡 امام فرمود: به خدائى كه غير از او نيست، آن خدائى كه دريا را براى بنىاسرائيل شكافت و تورات را بر موسى و انجيل را بر عيسىنازل فرمود، اگر جواب تو را بدهم اقرار و اعتراف به وصايتم مى كنى ؟ گفت: آرى.

💡 آن همه دعوی که اول عقل دعوی دار کرد دید چون رویت به عجز خویشتن اقرار کرد

💡 274- اگر كسى اقرار كند كه اتومبيلى را براى استفاده شخصى از كسىتحويل گرفته و سپس مالك اتومبيل، آنرا مطالبه كند و آن شخص بگويد مناتومبيل را به او برگرداندم، قول او اعتبار و ارزشى ندارد. مگر آنكه بينه و شهادتشاهدانى را در اين ادعاء خود اقامه نمايد.

💡 من که بر اقرار عشق خود گرفتم صد گواه باز منکر چون توانم گشت بر اقرار خویش؟

💡 بياد آر زمانى را كه خداى تعالى از انبيا پيمان بگرفت كه هر زمان به شما كتاب و حكمتدادم و سپس رسولى آمد كه تصديق كننده دين شما بود، بايد به او ايمان آوريد و او رايارى كنيد. خداى تعالى فرمود: آيا اقرار كرديد و پيمان مرا بر اين معنا گرفتيد؟گفتند: آرى اقرار كرديم. فرمود: پس شاهد باشيد، من نيز با شما از شاهدانم (81).