افسانه گشادن

افسانه گشادن. [ اَ ن َ / ن ِ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) افسانه گفتن. افسانه خواندن. حکایت آغاز کردن:
ای دل افسانه دلبر بگشا
قفل گنجینه گوهر بگشا.طالب آملی ( از ارمغان آصفی ).و رجوع به افسانه شود.

افسانه گفتن افسانه خواندن

💡 با خون صد شهید مقابل نهاده اند عمری که ما به آتش افسانه سوختیم

💡 خواب چون افتاد سنگین، حاجت پا سنگ نیست می کند کوتاه صبح نوبهار افسانه را

💡 می نهفتم چو فضولی غم دل وه کآخر کرد رسوای تو افسانه هر انجمنم

💡 دم ز اسرار حقیقت چو نشایست زدن پرده ای بر سخن از قصه و افسانه زدند

💡 تا چند قدح خواری پیمانه دهد لعلش تا چند سخن بازی افسانه کند گوشش

💡 تشنه ی باده ی لعلت ز کف خضر و مسیح دم آبی به صد افسانه و افسون نخورد