ابوبراقش. [ اَ بو ب َ ق ِ ] ( ع اِ مرکب ) مرغی است دشتی، کوچک مانند خارپشت، پر بالائین آن سپیدو میانگی سرخ و زیرین سیاه و هرگاه برانگیزند برافراشته موی و متلون بالوان شتی گردد. ( منتهی الارب ). مرغی است رنگارنگ. ( مهذب الاسماء ). مرغی است که رنگ گرداند. مرغی است که هر زمان برنگ دیگر نماید. مرغی است که به روز پر آن بچند رنگ نماید. ( المزهر ). نُهَس.
مرغی است دشتی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بلی چندان شکیبم در فراقش که برقی یابم از نعل براقش
💡 چو با خود دید مه در یک وثاقش چو نعل افتاد در پای براقش
💡 هزارم دیده باید گاه جولانش که بندم فرش در راه براقش
💡 براقش پیش برد و برنشست او طناب شش جهت را برگسست او
💡 زین سفر زود خرامد بحضر شمس ملک آنکه براقش قمر است
💡 تحفه آرد، زی فلک گرد براقش باد از آنک چشم درد ماه را، از سرمه نبود گزیر
