کظیم

کظیم. [ ک َ ] ( ع ص ) فروخورنده خشم. کاظم. || مرد اندوهگین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج )( از اقرب الموارد ): وابیضت عیناه من الحزن فهو کظیم. ( قرآن 84/12 ). || ( اِ ) کلیددان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).

فرو خورنده خشم کاظم. یا مرد اندوهگین

💡 بر اذیت‌های امت صبر کرد و دل نهاد هیچگه ناورد بر لب شکوه از قلب کظیم