پنات

پنات. [ پ ِ ] ( اِخ ) رومیان به ارواح مردگان خویش مقام خدائی میدادند و آنان را لارس یا پناتس و یا مانس میگفتند و بدیشان طعام یا شراب تقدیم میکردند. ( حواشی ترجمه تمدن قدیم تألیف فلسفی ). نام عمومی خدایان خانوادگی در نزد رومیان که به افتخار آنان آتش دائمی برمی افروختند. لارها ( خدایان حامی خانواده ) در زمره پنات ها محسوب میشدند. در قاموس الاعلام ترکی آمده است: پنات، یکی از ارباب انواع رومیان قدیم بنا بعقیده آنان پنات ها با دسته دیگر از ارباب انواع که موسوم به لار میباشند موکل و حافظ کسب و ثروت هستند نمونه کوچک این اصنام در خانه افراد اهالی یافت میشد.

💡 در سال‌های قبل از انتشار اولین آلبوم خویش به عنوان خواننده پشتیبان در کنسرت‌های جک پناتی شرکت می‌کرده‌است که به گفته خودش از این دوران به عنوان دوران یادگیری و آموزش و همچنین خواندن بدون استرس و فشار یاد می‌کند.

💡 دی پناتس یا پناتس یا پنات‌ها، که گاهی پیات‌ها نیز خوانده شده‌اند، در میان اساطیر رومی به عنوان ساکنان قفسه یا گنجه فروشگاه‌ها یا نگهبانان کمدها و انباری‌های خوراکی‌های هر خانواده شناخته می‌شدند و دارای پیوند و رابطه‌ای نزدیک با لارس یا همان لارها یا لاره‌ها بودند. لاره‌ها، پنات‌ها و ۴ وستا با اجاق خانگی در ارتباط بودند و اجاق یا آتشدان خانگی، محل تقدیم نذورات و قربانی به این خدایان یا قربانگاه خاص آن‌ها محسوب می‌شد. بدین ترتیب لارس، پناتس و وستا، همگی با هم، حامیان و نگهبانان اصلی خانه و خانواده محسوب می‌شدند.