وباء

وباء. [ وِ ] ( ع مص ) وَباء. ( المنجد ). رجوع به وباء شود.
وباء. [ وَ ] ( ع اِ ) وبا. رجوع به وبا شود. || ( مص ) بسیاربیماری گردیدن زمین. ( منتهی الارب ).
وباء. [ وِ ] ( ع مص ) وباناک شدن زمین. ( مجمل اللغة ).
وباء. [ وَب ْءْ ] ( ع مص ) آماده کردن. || اشاره کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). اشارت کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). || آرزومند و مایل گردیدن. ( منتهی الارب ): وبأت ناقتی الیه؛ آزمند و مایل گردید ماده شتر من به سوی آن. ( ناظم الاطباء ).
وباء. [ وَ ب َءْ ] ( ع مص ) بیماری ناک گردیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) بیماری عام و مرگامرگی طاعون. ج، اوباء. ( ناظم الاطباء ). رجوع به وبا شود.

💡 بلاهاى همگانى مانند قحط و غلاء و زلزله هاى خراب كننده و وباء و مانند اينها يكى ازاسبابش گناهان اجتماع است و بلاهاى خاصه كه به هر فردى مى رسد در نفس يا اولاد يامال و آبرو و آنچه راجع به اوست سببش گناهان شخص است تا جايى كه حضرت صادقعليه السّلام مى فرمايد:((كسانى كه به سبب گناهان مى ميرند بيشترند تا آنهايى كهبه اجلى كه برايشان مقرر شده مى ميرند و همچنين آنها كه به سبب احسان و كارهاى خيرعمر مى كنند بيشترند از آنها كه به اجل خود مى مانند و زندگى مى كنند))(72).

💡 قوم مخالف تصميم گرفتند كه نور خدا را از چراغش خاموش كنند و جريان پر فشار آبزلال اسلام را از سرچشمه اش ‍ قطع كنند ومخلوط كردند در ميان من وآنها جرعه آبى كهبيمارى وباء را بوجود مى آورد.