هاونگاه
لغت نامه دهخدا
هاونگاه. [ وَ ] ( اِ مرکب ) ( در زبان اوستایی هاونی ) نزد ایرانیان قدیم، یکی از اوقات پنجگانه روز بوده و آن وقتی است که در آن شربت مقدس هوم تهیه میشده. مدت آن از برآمدن خورشید تا نیمروز بوده است. ( از یشتها، تألیف پورداود ج 1 ص 469 ).
فرهنگ فارسی
(اسم ) (زردشتی )یکی ازاوقات پنجگان. روز و آن وقتی بودهاست که در آن شربت مقدس هوم تهیهمیدشه. مدت آن ازهنگام طلوع خورشید تاظهربودهاست.
جمله سازی با هاونگاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر یک از پنج فصل گاتها نیز به یکی از روزهای اندرگاه منسوب بودهاست. این پنج روز عبارت بودند از: ۱) اَهْنَوَدگاه ۲) اَشْتَوَدْگاه ۳) سْپَنْتْمَدگاه ۴) وُهوخْشَتْرَگاه ۵) وهیشْتْواشْتگاه (یا: هیشْتْواشْتگاه)، که در واقع منطبق بر پنج وقت یا گاه شبانهروز و برگرفته از نامهای آنها بودند، یعنی: ۱) هاونگاه ۲) رپیتونیگاه ۳) ازیرنیگاه ۴) اویسروترمگاه (یا: اویسروتریمگاه) ۵) اوشهنگاه (یا: اشهینگاه).