«آن روزینه» ترکیبی قدیمی در زبان فارسی است که به معنای «آن زمان»، «آنگاه» یا «آن وقت» به کار میرود. این عبارت در متون تاریخی و ادبی برای اشاره به دوره یا زمان خاصی استفاده شده است. در تاریخ بخارا نرشخی آمده است که «آن روزینه شهر بخارا همانقدر بود که شهرستان است»، که نشان میدهد این ترکیب برای اشاره به گذشته و شرایط زمان قدیم کاربرد داشته است. «آن روزینه» به صورت وصفی و مرکب به کار رفته و زمان وقوع رویدادی را مشخص میکند. این عبارت در نگارشهای کهن فارسی، جایگاه ویژهای در بیان تاریخی و ادبی داشته است. کاربرد آن در متون قدیمی، دیدگاه نویسنده نسبت به زمان و مکان را روشن میکند. «آن روزینه» نه تنها بیانگر زمان، بلکه برای ساختار جمله و روایت تاریخی اهمیت دارد. این اصطلاح در فرهنگهای لغت فارسی و متون تاریخی ثبت شده است و هنوز در پژوهشهای تاریخی و ادبی مورد استفاده قرار میگیرد. به طور کلی، «آن روزینه» نشاندهنده اشاره به زمان گذشته و وقایع تاریخی در زبان فارسی کهن است.
ان روزینه
لغت نامه دهخدا
( آن روزینه ) آن روزینه. [ زی ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) آن زمان: و آن روزینه شهر [ بخارا ] همانقدر بود که شهرستان است. ( تاریخ بخارای نرشخی ).
فرهنگ فارسی
( آن روزینه ) آن زمان آنگاه آنوقت