سخیر
لغت نامه دهخدا
سخیر. [ س َ ] ( اِ ) دوائی است تلخ، طبیعتش گرم و خشک است، مقوی معده هم هست و سده جگر بگشاید. ( برهان ) ( آنندراج ). گیاهی است که معده را تقویت کند و بهضم غذا مدد دهد وسده ها بگشاید و طعم تلخ دارد و در صرع سود بخشد و مزاجهای گرم را زیان دارد و تب را بزودی علاج کند. ( ازابن البیطار ). یک نوع داروئی تلخ. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
دوائی است تلخ طبیعتش گرم و خشک است مقوی معده هم هست و سده جگر بگشاید.
جمله سازی با سخیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تستهای پیشفصل قرار بود در پیست بارسلون-کاتالونیا برگزار شود که به پیست بینالمللی بحرین سخیر منتقل شد.