Eurailpass

💡 I was in Munich in the early 1980s, widening my horizons on a Eurailpass, when it was pushed on me.

اوایل دهه ۱۹۸۰ در مونیخ بودم و داشتم با یک Eurailpass افق‌هایم را گسترش می‌دادم که ناگهان آن را به زور به من تحمیل کردند.

💡 With a Eurailpass, backpackers stitch capitals and countryside together, learning timetables, snacks, and the art of platform sprints.

با یک Eurailpass، کوله‌گردها پایتخت‌ها و حومه شهر را به هم می‌دوزند، جدول زمانی، تنقلات و هنر دویدن روی سکو را یاد می‌گیرند.

💡 More Americans than ever are attracted to train travel: an American Express rail tour of Europe is sold out; at least 10% more vacationers have bought Eurailpass.

آمریکایی‌ها بیش از هر زمان دیگری جذب سفر با قطار شده‌اند: بلیط تور قطار آمریکن اکسپرس به اروپا تمام شده است؛ حداقل 10 درصد بیشتر از گردشگران، بلیط قطار Eurailpass خریداری کرده‌اند.

💡 The Eurailpass saved money only after we mapped realistic routes, not fantasy itineraries involving six countries before breakfast.

استفاده از Eurailpass تنها پس از اینکه مسیرهای واقع‌بینانه را ترسیم کردیم، نه برنامه‌های سفر خیالی شامل شش کشور قبل از صبحانه، در هزینه‌ها صرفه‌جویی کرد.

💡 One compromise with comfort, however, is a money saver: a new category of Eurailpass for students 14 to 25 costs only $125 for two months' unlimited second-class travel and sleeping on trains.

با این حال، یک نکته‌ی قابل توجه در مورد راحتی، صرفه‌جویی در هزینه است: یک دسته‌ی جدید از بلیط‌های Eurailpass برای دانشجویان ۱۴ تا ۲۵ ساله، تنها ۱۲۵ دلار هزینه دارد که شامل دو ماه سفر نامحدود با قطار درجه دو و اقامت در قطار می‌شود.

💡 Conductors stamped the Eurailpass dramatically; we pretended it was a passport to croissants, museums, and kind strangers.

مسئولین قطار با شور و شوق فراوان، کارت «یوریل‌پس» را مهر می‌کردند؛ ما وانمود می‌کردیم که این کارت، گذرنامه‌ای برای ورود به کروسان، موزه‌ها و غریبه‌های مهربان است.