حکم انفاق از مال ارث

[ویکی فقه] حکم انفاق از مال ارث (قرآن). خداوند متعال در قرآن کریم مسلمانان را به انفاق مال ارث به نیازمندان خویشاوند و ایتام سفارش کرده استو
انفاق از مال ارث به خویشاوندان، یتیمان و نیازمندان حاضر در هنگام تقسیم ارث، مستحب است: «واذا حضر القسمة اولوا القربی والیتـمی والمسـکین فارزقوهم منه وقولوا لهم قولا معروفا؛ و اگر به هنگام تقسیم (ارث) خویشاوندان (و طبقه ای که ارث نمی برند) و یتیمان و مستمندان حضور داشته باشند، چیزی از آن اموال را به آنها بدهید و با آنها به طرز شایسته سخن بگویید!»
← معنای حضور قسمت
۱. ↑ نساء/سوره۴، آیه۸.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱۱، ص۲۰۵، برگرفته از مقاله «حکم انفاق».
...

💡 از اينجا اشكالى كه در كلام بعضى از مفسرين است روشن مى شود، كه گفته اند: اصلا(بّر) يك معنا دارد، و آن انفاق از چيزى است كه دوست مى دارى. و گويا اين مفسر، آيهرا از اين قبيل دانسته كه كسى به طرف خطابش بگويد: (از درد گرسنگى نجات نمىيابى مگر آنكه غذا بخورى ). و يا مثلا: (از درد سر نجات نمى يابى مگر آنكه دوابخورى ). و اين گفتارش به دليل آيه سوره بقره كه گذشت، مردود است.

💡 در آيات مورد بحث سخن از گروه اول است، ويژگيهاى آنها را از نظر ايمان وعمل در پنج عنوان مطرح مى كند (ايمان به غيب اقامه نماز انفاق از همه مواهب ايمان بهدعوت همه انبياء و ايمان به رستاخيز).

💡 و در پايان آيه، باز همگان را به انفاق از هر گونه خيرات تشويق كرده، مى فرمايد:و هر چيز خوبى در راه خدا انفاق كنيد خداوند از آن آگاه است (و ما تنفقوا من خير فان اللهبه عليم ).

💡 اى كسانيكه ايمان آورده ايد، انفاق از خوبها و طيبات از آنچه را كسب كرده ايد و ازآنچه كه ما بيرون آورديم براى شما از زمين و قصد نكنيد كه بدترين آن را انفاقكنيد

💡 در ايـن جـمـله مـؤ مـنـيـن را امـر مـى كـند به انفاق در راه خير، اعم از انفاق واجب مانند زكات وكفارات، و مستحب مانند صدقات مستحبى. و اگر قيد (مما رزقناكم ) را آورد براى اعلامايـن حـقـيـقـت بـود كـه دستور فوق درخواست انفاق از چيزى كه مؤ منين مالكند و خدا مالك آننـيست نمى باشد، چون آنچه را كه مؤ منين مى كنند عطيه اى است كه خداى تعالى به آنانداده،

💡 در اوّل آيه مورد بحث، قرآن كريم خطاب به مؤ منان مى فرمايد: (يََّاءَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ) ودر پايان آيه مى گويد: (وَاللَّهُ لاَيَهْدِى ا لْقَوْمَ ا لْكَفِرِينَ) آن خطاب و اين عتاب هشدارىاست به مؤ منان كه منّت و آزار در انفاق از صفات رياكاران و كافران مى باشد و افرادبا ايمان بايد از اين خوى زشت بر حذر باشند.