بهاءالدوله بن شاه قاسم رازی

[ویکی فقه] بهاءالدوله رازی، پزشک و عارف ایرانی در قرن نهم و دهم هجری است.
وی نواده سیدمحمد نوربخش (۷۹۵ـ ۸۶۹) بنیانگذار طریقه نوربخشیه بود.
برخی منابع، نام او را محمدحسین نوربخشی، فرزند قوام الدین، نوشته اند، لقب او را نیز بهاءالدین و بهاءالدوله ثبت کرده اند و عنوان کامل او در پایان نسخه خطی خلاصة التجارب، بهاءالدوله پسر شاه قاسم پسر شمس الدین محمد نوربخشی آمده است.
← مرشد طریقت و پزشک
از تاریخ تولد بهاءالدوله اطلاع دقیقی در دست نیست.
اگر چه با استناد به سال تألیف مهمترین اثر او، خلاصة التجارب، می توان او را متولد حوالی ۸۶۰ دانست، و همان گونه که از نسبت او پیداست موطنش ری بوده و پدرش نیز در همان جا به دنیا آمده است.
سفر به نقاط مختلف
از مطالب خواندمیر سفرهایی را که بهاءالدوله در طول زندگیش انجام داده می توان مشخص کرد، خود او نیز در جا های مختلف خلاصة التجارب از کاشان، نطنز، اصفهان، هرات و استرآباد یاد می کند.
اساتید
...

💡 در زمان عزالدوله، عمران بن شاهین که بر اثر ارتکاب جنایتی در زمان معزالدوله، به باتلاقهای اطراف واسط و بصره پناه برده بود، دوباره سر به شورش برداشت. عزالدوله در ۳۶۰، ناگزیر شد که برای جنگ با وی به نعمانیه برود؛ اما در این جنگ شکست خورد و تقاضای صلح کرد.

💡 در سمت دیگر هم، بیتی آمده‌است که با حساب ابجد، سال ۱۰۶۲ ه‍.ق یعنی سال سلطنت شاه صفی بن شاه عباس کبیر را نشان می‌دهد. نام حجار منبر نیز در زاویه‌ای از منبر دیده می‌شود. در زمان صفویه این منبر مکان جلوس شاهانی که به این منطقه می‌آمدند، بوده‌است.