رعیت پرور

رعیت پرور. [ رَ عی ی َ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) رعیت پرورنده. که رعایت حال رعیت کند. پادشاهی که به آسایش و رفاه ملت علاقه مند باشد. رعیت نواز. ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به رعیت و رعیت پروری شود.
- سلطان رعیت پرور؛ پادشاهی که عموم مردمان مملکت خود را تربیت می کند. ( ناظم الاطباء ).

💡 سپاهش چون رعیت پرور آمد گدایان را امیر معتبر کرد

💡 غرور و غمزه و ناز و تغافل گشت چون غالب رعیت پروری عاشق نوازی برنمی‌دارد

💡 به نام ایزد چنان دانستی ای شاه ره و رسم رعیت پروری را