بذلهگو یک واژه فارسی است که به معنای شخصی است که در جمعهای اجتماعی به بیان شوخیها و لطیفهها میپردازد. این افراد معمولاً با استفاده از طنز و کنایه، سعی دارند فضایی شاد و دلنشین برای دیگران ایجاد کنند. بذلهگوها به خوبی میدانند که چگونه میتوانند با انتخاب درست واژهها و بیان داستانها، خنده و شادی را به جمع هدیه دهند. این ویژگی نه تنها به آنها کمک میکند تا خود را در میان دیگران محبوب کنند، بلکه باعث میشود که دیگران نیز از حضور آنها لذت ببرند. در فرهنگ ایرانی، بذلهگویی به عنوان یک هنر شناخته میشود و بسیاری از افراد به دنبال یادگیری فنون آن هستند تا بتوانند در مهمانیها و گردهماییها، به عنوان فردی جذاب و سرگرمکننده شناخته شوند. بذلهگوها معمولاً با استفاده از موقعیتهای روزمره و موضوعات عادی، شوخیهایی میسازند که همگان بتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند. بنابراین، این هنر نه تنها نیاز به استعداد و خلاقیت دارد، بلکه مستلزم درک عمیق از روحیات و احساسات دیگران نیز میباشد. در نهایت، بذلهگویی به عنوان یک ابزار ارتباطی مؤثر میتواند در تقویت روابط اجتماعی و ایجاد دوستیهای پایدار نقش بسزایی ایفا کند.
بذله گو
فرهنگ عمید
فرهنگ فارسی
جملاتی از کلمه بذله گو
اگر به یاد غریبان این دیار برآید حدیثی از لب شیرین و بذله گوی صباحی
یارکی مراست رند و بذله گو شوخ و دلربا خوب و خوش سرشت
طبعم بجای شعر شکر میدهد اگر آبی دگر خورد ز لب بذله گوی تو