تنگ ظرف

تنگ ظرف. [ ت َ ظَ ] ( ص مرکب ) مرادف تنک ظرف به کاف تازی. ( آنندراج ):
دیدن لعل لبش خاموش می سازد مرا
تنگ ظرفم، رنگ می مدهوش می سازد مرا.صائب ( از آنندراج ).ز چشم تنگ ظرف خود به چشمت برنمی آیم
چسان گرداب گیرد بحر را در حلقه دامی.بیدل ( از آنندراج ).و حق آنست که در این هر دو بیت محمول بر حقیقت است. ( آنندراج ). || پریشان و دلتنگ و ساده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تنک ظرف و ماده بعد شود.

مرادف تنک ظرف به کاف تازی.

💡 کامیاب از باده نتوان شد به جام تنگ ظرف می شود سیراب هر کس می گذارد سر در آب

💡 کمیت حوصله ام، فیض تنگ ظرفان را نه هر چه قطرگی آموخت کوثری داند

💡 آب حیوان را کند همکاسه بد ناگوار تنگ ظرفان توبه صائب از شرابم داده اند

💡 در بحر تنگ ظرف جهان، چند چون حباب در دل گره کنم نفس آرمیده را؟

💡 شش جهت چون کشتی بی‌بادبان در زلزله از تنگ ظرفی نگردد تنگ بر تو حوصله

💡 درین میخانه با ته جرعه قسمت قناعت کن که گردد تنگ ظرف از جام مالامال رسواتر