بی جفت

بی جفت. [ ج ُ ] ( ص مرکب ) بی عدل. بی نظیر. بی مثل. بی مانند:
فرستاده را موبد شاه گفت
که ای مرد هشیار بی یار و جفت.فردوسی.چو برداشت از آن دوکدان پنبه گفت
بنام خداوند بی یار و جفت.فردوسی.در لئیمان به طبع ممتازی
در خسیسان به فعل بی جفتی.علی قرط اندکانی.

بی عدل. بی نظیر. بی مثل. بی مانند.

💡 سالها در ناله و درد رد بود بی کس و بی جفت و در حق فرد بود

💡 بجنباند آن گاه قفلش سه بار به نام خداوند بی جفت و یار

💡 خروشان بیدل و بی صبر و بی جفت دوان در کوهها با دل همی گفت

💡 ایا بدانش بی جفت و با سخاوت جفت ایا بدولت بی یار و با سخاوت یار

💡 باز چون بلبل بی جفت ببانگ آمد زیر باز چون عاشق بیدل به خروش آمد بم