واژه «تَجْهَرُواْ» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ج-ه-ر» است که در اصل به معنای آشکار کردن، بلند گفتن و واضح و قابل شنیدن کردن سخن به کار میرود و در مقابلِ آهسته گفتن یا پنهان سخن گفتن قرار میگیرد. این واژه زمانی استفاده میشود که فرد سخنی را با صدای بلند و بدون پنهانکاری بیان میکند بهگونهای که برای دیگران کاملاً قابل شنیدن و درک باشد. در کاربرد لغوی، «جهر» به هر نوع آشکارسازی گفته میشود، چه در گفتار و چه در هر چیزی که از حالت پنهان به حالت آشکار درآید، اما در ساخت فعل «تجهروا» بیشتر معنای گفتار بلند و آشکار مورد نظر است. در متون قرآنی، این واژه بهویژه در قالب «لا تَجْهَرُوا» به کار رفته و منظور از آن نهی از بلند صحبت کردن بیش از حد، فریاد زدن یا بیادبی در گفتار است. برای مثال در آیه ۲ سوره حجرات، مسلمانان از بلند کردن صدا در برابر پیامبر (ص) نهی شدهاند تا ادب گفتاری و احترام حفظ شود. بنابراین در این بافت، «تجهروا» تنها یک عمل گفتاری ساده نیست، بلکه به شیوه و آداب سخن گفتن نیز اشاره دارد. این واژه نشان میدهد که حتی شدت صدا در گفتار میتواند دارای ارزش اخلاقی و دینی باشد و باید در موقعیتهای خاص کنترل شود. از نظر معنایی، «تجهروا» هم شامل بلند صحبت کردن عمدی و هم شامل هر نوع آشکار کردن بیمورد سخن است. در نتیجه، این واژه علاوه بر معنای زبانی، بار تربیتی و اخلاقی نیز دارد و به تنظیم رفتار گفتاری انسانها در ارتباطات اجتماعی کمک میکند. در مجموع، «تَجْهَرُواْ» به معنای بلند و آشکار سخن گفتن است که در قرآن بیشتر در قالب نهی از فریاد زدن و رعایت ادب در گفتار به کار رفته است.
تجهروا
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی لَا تَجْهَرُواْ: باصدای بسیار بلند نگویید
ریشه کلمه:
جهر (۱۶ بار)
جمله سازی با تجهروا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مـى فرمايد: (و لا تجهروا له بالقول كجهر بعضكم لبعض ) با آن جناب آن طور كه بـا يكديگر صحبت مى كنيد داد و فرياد مكنيد، چون رعايت احترام و تعظيم آن جناب اقتضاءدارد در هنگام تخاطب گوينده صدايش كوتاه تر از صداى آن حضرت باشد. پس به طوركـلى، بـا صـداى بلند صحبت كردن فاقد معناى تعظيم است، و با بزرگان به صداى بلند صحبت كردن. نظير مردم عادى، خالى از اسائه ادب و وقاحت نيست.