بشو

بشو. [ ] ( اِخ ) ( چشمه ) از ناحیه تل خسروی کوه کیلویه نیم فرسنگ میانه جنوب و مشرق قریه کره است. الوار میگویند کیخسرو در این چشمه تن شویی کرده چنانچه در ناحیه تل خسروی گفته شد. ( فارسنامه ناصری ).

از ناحی. تل خسروی کوه کیلویه نیم فرسنگ میان. جنوب و مشرق قری. کره است. الوار میگویند کیخسرو در این چشمه تن شویی کرده چنانچه در ناحی. تل خسروی گفته شد.

💡 ترجیع ثالثم چو مثلث طرب‌فزاست گر سر گران شوی ز مثلث، بشو، سزاست

💡 جهان بود حدثی بازمانده از فرعون بشو به آب قناعت تو دست ازین احداث

💡 از خوان این بزرگان دستی بشوی و بگذر کانجا ز خوردنیها غیر از قسم نباشد

💡 جامی از حرف ریا پاک بشو لوح ضمیر دو سه روزی که حریف می و ساغر شده ای

💡 صائب از گرد علایق صفحه دل را بشوی زان که هر ناشسته رو را ره درین درگاه نیست

💡 فیّاض بشو چهرة دل از همه امیّد این آینه در زنگ غبارش نتوان دید