تار ساز

تار ساز. [رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رشته ای از سیم یا زه که بر سازها بندند و زخمه بر آن زنند. آنچه از آهن و برنج و طلا یا روده حیوانات سازند و بر آلات موسیقی بندند، مانند تار چنگ، تار قانون... رجوع بتار شود.، تارساز. ( نف مرکب ) سازنده تار.

( صفت ) آنکه تار ( آلت موسیقی ) سازد سازند. تار.
رشته از سیم یازه که بر سازها بندند و زخمه بر آن زنند مانند تار چنک.

💡 افسانه ساز نرگس مست که بوده ای مطرب، کرشمه می چکد از تار ساز تو؟

💡 دست مطرب را زآب جویبار تار ساز سبزتر از برگهای تاک می خواهد دلم

💡 غم از دل می برد آواز مطرب رگ شادی ست تار ساز مطرب

💡 تار ساز وصلش ار بگسست دارد جای آن نغمه زیر و بم هجرش بسی تار دگر

💡 کسی که زخمه رساند به تار ساز حیات ز من بگیر که آن بنده محرمراز است

💡 بید‌ل چو تار ساز جهانگیر شهرتند در پرده هم‌گر اهل سخن‌گفتگوکنند